یکی از تغییرهایی که در باور و فرهنگ ما در سال‌های اخیر ایجاد شده، تفاوت نگرش به شهادت و شهید است. تا همین ده پانزده سال پیش شهادت چیزی بود در انحصار حکومت، حرف زدن درباره شهدا پیف‌پیف بود، روایت داستان‌هایشان و آن چه بر آن‌ها گذشته، فداکاری و شجاعت‌شان، تملق بود. اما این روزها شهیدها بین مردم، برای همین من و تویی که نمی‌شناسیم‌شان، احترام دارند، جایگاه بلندی دارند، مایه افتخارند. این روزها صحبت از صد و هفتاد و پنج شهید با دست‌های بسته موضوع صحبت در جمع دوستان و شبکه‌های اجتماعی است، و نیز بهانه‌ای برای یادآوری دیگرانی که شهید شده‌اند. حالا آدم‌ها آسوده‌تر می‌گویند و می‌نویسند از دایی یا عموی شهیدشان و واکنش دیگران معمولا بر پایه احترام واقعی است، نه احترام زورکی و نه حتی دل‌سوزی.

/ 1 نظر / 28 بازدید